skip to Main Content

Geschiedenis

Cercle des Gourmets de Bois le Duc werd op 21 oktober 1971 opgericht door een groep enthousiaste Bosschenaren. In niets leek het toen nog op de ‘Kring van fijnproevers’ die het nu is. Hennie van Ommeren stond aan de wieg van de club. Hij is sinds 1974 bestuurslid en het enige nog zittende lid sinds de oprichting. Geanimeerd vertelt hij over 40 jaar Cercle des Gourmets de Bois le Duc.

Enthousiaste start

“Het idee ontstond in Stadsherberg ’t Pumpke, waar een aantal mannen gevraagd werd om eens in de twee weken bij elkaar te komen om gezamenlijk te koken. Koken? Dat is toch niets voor kerels! Maar we waren mannen van de gestampte pot: wij lieten ons niet tegenhouden. We kookten vanaf het begin op niveau. Dat kwam door onze chef Henk van Tienen, toendertijd souschef bij Chalet Royal. Hij stelde de recepten samen en gaf ons kookles. We kookten in het lokaal van de Sint Lucia Huishoudschool in                                  ’s-Hertogenbosch. Daar kookten we op eenvoudige fornuizen, die direct na het koken dienst deden als eettafel.”

Perfectioneren

“De ambitie om te groeien als ‘professionele’ club ontstond pas echt toen we een kijkje namen in de keuken van een collega-amateurclub in Limburg. We kwamen daar aan met ons plastic schort onder de arm. Zij hadden een professionele keuken, eigen restaurant en bar, onderscheidingen, torenhoge mutsen en gelikte pakken. We keken elkaar aan: wat zij kunnen, kunnen wij ook! Dat was het begin van de Cercle zoals we die nu kennen.
Onze voorzitter destijds, wijlen Guus Blom de nestor van de Cercle en tot erelid benoemd, was samen met mij de stuwende kracht achter de ontwikkeling van de Cercle. Zonder zijn sturing zou de Cercle niet zijn geworden wat ze nu is.”

Eigen haard is goud waard

“Een professionelere aanpak betekende vanzelfsprekend een upgrade van onze locatie. Vanuit de huishoudschool in ’s-Hertogenbosch verhuisden we, na een omzwerving via de keuken van het voormalige Brabantbad, in 1978 naar een nieuwe locatie in Sint-Michielsgestel. Een eenvoudig pand, verscholen achter Hotel de Drie Zwaantjes. Gezamenlijk werd de ruimte tot professionele keuken verbouwd en ingericht. Later, in 1985, betrok de Cercle het huidige pand in Nieuwkuijk. Een oude, leegstaande kaasboerderij. Alles was al betegeld, dus we konden er meteen aan de slag. Met ons 25-jarig bestaan, in 1996, verbouwden we intensief. Omdat we als stichting weinig geld hadden moesten we zelf de sloophamer ter hand nemen. Wie vrije tijd had werkte mee. Dat heeft ons verbroederd. In die tijd zijn vriendschappen voor het leven ontstaan en natuurlijk een schitterende locatie met professioneel ingerichte keuken en sfeervol restaurant met bar.”

Omelettenravage

“In de beginjaren was de Cercle nog alleen voor mannen. Later werd die regel afgeschaft en konden ook dames lid worden. Wie lid wilde worden van de club legde traditiegetrouw een proeve van bekwaamheid af. Tijdens deze “ballotage” moesten de aspirant-leden een omelet bakken. Dat dachten ze althans. Eigenlijk was het een grap die een heel eigen leven is gaan leiden maar door nietsvermoedende aspirant-leden zeer serieus werd genomen. De kandidaat-leden bedachten de meest hoogstaande recepten met luxe ingrediënten zoals zalm, garnalen, paling, en zelfs verse truffel. Dit alles om ons versteld te doen staan van hun kookkunst. Maar tegen de tijd dat zij aan het bakken toekwamen vonden ze de spreekwoordelijke hond in de pot. De groep zorgde er namelijk altijd voor dat al die lekkernijen al lang opgesnoept waren. De meesten lieten zich daar echter niet door uit het veld slaan en improviseerden. Dan was het aan de groep om zo veel mogelijk “roet” in het eten te gooien. Letterlijk en figuurlijk met alles wat er maar voor handen was. Ik geef toe: een weinig volwassen ontgroening, maar het zorgde altijd voor hilariteit alom. Natuurlijk is een dergelijke ontgroening niet meer van deze tijd en wordt derhalve niet meer in praktijk gebracht.”

De kunst van
lekker eten!